Έγραψε πάλι ο Οrestis | Ανήκει στην κατηγορία Καθημερινές malaquies | Δημοσιεύτηκε στις 07-04-2012
Tags: βενζίνη, βροχή, γιορτές, διακοπές, δίκτυο, διόδια, επιστροφή, λακούβες, οδικό, πάσχα, ταξιδιώτες, τέλη
Κάθε φορά που θα αποφασίσω να επιστρέψω στην “πατρίδα” μου για διακοπές θα έχει σκατόκαιρο! Ζω λοιπόν με τη σκέψη ότι τα Χριστούγεννα θα χιονίζει, το Πάσχα θα βρέχει και το καλοκαίρι για να μην παραπονιέμαι θα έχει ζέστη μέχρι ασφυξίας! Δεν είναι ότι δεν ευχαριστιέμαι την οδήγηση στις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Ίσα ίσα με τον τρόπο αυτό κερδίζει λίγο ενδιαφέρον μια διαδρομή που την έχω φάει στη μούρη τόσα χρόνια. Όμως το γεγονός που εξοργίζει είναι -για μια ακόμη φορά- αυτή η μοναδική ελληνική λογική όσον αφορά την ποιότητα των δρόμων και την κοστολόγησή τους. Θέλω να μου πεις κι άλλα! »
Τον τελευταίο καιρό λείπω από τα πάντα. Εδώ και δύο μήνες αφιέρωσα όλο μου το χρόνο στη σχολή και μόλις τελείωσα με τις εξετάσεις έδωσα όλο το ελεύθερο στον εαυτό μου να πάρει πίσω αυτά που στερήθηκε το προηγούμενο εξάμηνο λόγω του τρεξίματος που είχα καθημερινά. Οπότε από τη μία ένιωθα άσχημα που δεν αφιέρωνα λίγο χρόνο και στα Μαστουρώματα αλλά από την άλλη το χρειαζόμουν το διάλειμμα. 
Πρώτα απ’ όλα καλή χρονιά σε όλους. Φέτος είπα να μην ανεβάσω ολόκληρο πανηγυρικό της Πρωτοχρονιάς, γιατί απλά το ότι άλλαξε το 2011 και έγινε 2012 δε σημαίνει ότι θα καλυτερεύσει η ζωή στη χώρα μας. Για χειρότερα ίσως, για καλύτερα μην το συζητάς καθόλου ομορφάντρα μου! Επειδή όμως δεν πρέπει να είμαστε και μια ζωή κατσούφηδες και να περιμένουμε την κρεμάλα μας, η πλάκα είναι απαραίτητη. Ίσως πιο πολύ από κάθε άλλη περίοδο μάλιστα. Γι’ αυτό το πρωί μου ήρθε μια έμπνευση της στιγμής. Την οποία είπα να μοιραστώ και μαζί σας, για να μη μείνει στους δίσκους σαν ένα ακόμη αδημοσίευτο κείμενο. 
Μέρες που είναι, κάθισα και σκέφτηκα για μια ακόμη φορά πόσο πιο επικίνδυνο είναι να κυκλοφορείς την περίοδο των εορτών στους δρόμους με το αμάξι σου. Δεν είναι μόνο η αυξημένη κίνηση, αλλά και η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ από κάποιους οδηγούς που φαίνεται ότι δε σκέφτονται πραγματικά τίποτα. Το ότι ο Έλληνας δεν έχει (ούτε) οδηγική παιδεία το γνωρίζουμε χρόνια τώρα. Πίστεψέ με όμως, από τη στιγμή που πήρα το δίπλωμα και κυκλοφορώ συνεχώς στους δρόμους, παρατηρώ αυτή τη θανατηφόρα συνήθεια των οδηγών (κάποιοι ηλίθιοι τη χαρακτηρίζουν μαγκιά) να πίνουν ενώ γνωρίζουν πως σε λίγη ώρα θα πρέπει να γυρίσουν σπίτι τους με το αυτοκίνητο! 
Μία εβδομάδα έμεινε για το 2011. Οι τελευταίες μέρες του έτους, κατά τις οποίες αρκετοί από εμάς προσπαθούμε να βάλουμε κάτω τα σημαντικότερα γεγονότα της χρονιάς που φεύγει ώστε να κάνουμε τον απολογισμό μας. Και εννοώ τα γεγονότα που ζήσαμε εμείς οι ίδιοι, όχι τόσα τα παγκόσμια γεγονότα που άφησαν το στίγμα τους σε ολόκληρο τον πλανήτη. Έτσι λοιπόν και εγώ κάθομαι και σκέφτομαι τι έζησα φέτος. Τι θα μου μείνει και τι μ’ έχει επηρεάσει αρκετά. Προσπάθεια αρκετά δύσκολη γιατι όταν έχουν περάσει δώδεκα ολόκληροι μήνες τότε το σίγουρο είναι πως όλο και κάτι θ’ αφήσεις απ’ έξω! 
Δεν έχει προηγούμενη η τόσο μεγάλη αποχή από το blog μου. Μιλάμε για την απόλυτη έλλειψη χρόνου και έμπνευσης αλλά και η έλλειψη όρεξης δεν πήγαινε πίσω αυτήν την περίοδο. Το είχα πει ότι 
Σήμερα δεν έχει πολιτική. Όχι τουλάχιστον αυτή τη στιγμή. Μπορεί ο κόσμος γύρω σου να διαλύεται σαν ένας χάρτινος πύργος, όμως δεν είναι ο μόνος που αλλάζει. Και ο δικός σου κόσμος έχει αλλάξει, η καθημερινότητά σου, οι συνήθειες και οι επιλογές σου. Πολλές φορές είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσεις και έπειτα να αποδεχτείς μια αλλαγή. Προσωπικά τις έχεις συνειδητοποιήσει δεν ξέρεις όμως αν τις έχεις αποδεχτεί ακόμη. Δεν λες ότι δε σου αρέσουν οι νέες σου “περιπέτειες” οι οποίες σου έχουν αλλάξει αρκετά το πρόγραμμά. Ίσα ίσα που έχεις ξεφύγει από την απίστευτα βαρετή ρουτίνα και αυτό σίγουρα φαίνεται ότι το διασκεδάζεις, όσο κουραστικό κι αν μπορεί να γίνει κάποιες μέρες! 
Κάθομαι σπίτι προσπαθώντας να αναρρώσω από το κωλοκρύωμα που μου έχει επιβαρύνει το αναπνευστικό εδώ και κάμποσες μέρες. Νιώθω άσχημα γιατί δεν μπορώ να κατέβω και να διαμαρτυρηθω με όλους τους υπόλοιπους γιατί γνωρίζω πολύ καλά ότι οι καθυστερημένοι μπάτσοι που παρεμπιπτόντως βρίσκονται παντού τις τελευταίες μέρες δε θα νοιαστούν για το αναπνευστικό μου και θα με ταΐσουν με ένα σωρό χημικά χωρίς αιτία και αφορμή. Απλά επειδή είναι ζώα και πράττουν δίχως να μπορούν να καταλάβουν τι κάνουν. Τα έχω πει πολλές φορές για τα ΜΑΤ, δε θα τους κάνω το χατήρι να τους βρίσω και αυτή τη φορά. Προσπαθώ να συγκεντρωθώ και να κάνω τις εργασίες μου για τη σχολή μέχρι που βλέπω στο timeline του twitter ότι ακόμη ένας νεκρός διαδηλωτής προστίθεται στη λίστα των τελευταίων χρόνων. 
Έλληνα σήμερα πρέπει να νιώθεις πολύ μαλάκας. Η κυβέρνηση που ψήφισες δύο χρόνια πριν, έκλεισε δύο χρόνια διακυβέρνησης. Ο εικονικός πρωθυπουργός της χώρας μας εκείνες τις μέρες σου είχε υποσχεθεί ότι λεφτά υπάρχουν και το φώναζε μάλιστα χωρίς ντροπή. Σε έκανε να ψηφίσεις πάλι το σοσιαλιστρικό (κανένα ορθογραφικό, μη σκέφτεσαι άδικα) κίνημα σα να ήθελες να δεις πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει αυτή η χώρα. Και δύο χρόνια μετά αρχίζεις και καταλαβαίνεις (;) ότι δεν υπάρχει πάτος. Δε σταματάει πουθενά αυτή η κατηφόρα. Το μόνο που σταματάει στην ελληνική κοινωνία είναι το μυαλό σου Έλληνα που συνεχίζεις και ψηφίζεις τα ίδια σκατά κάθε φορά. Και το ίδιο ετοιμάζεσαι να κάνεις στις επόμενες εκλογές αν και όποτε γίνουν αυτές, επιλέγοντας το φιλαράκι του Γιωργάκη, τον Αντώνη. 
Προσπαθώ τον τελευταίο καιρό να καταλάβω ποια στο διάολο είναι η αντίσταση των Ελλήνων πολιτών προς τους καριόληδες που κάνουν τα πάντα για να μας κάνουν να νιώσουμε αποδυναμωμένοι και ν’ αφήσουμε στην άκρη κάθε ελπίδα για διόρθωση της κατάστασης που επικρατεί. Βλέπω τελικά ότι σε εποχές κρίσιμες για τη χώρα και για τους εαυτούς μας η πλειοψηφία των πολιτών μένει στους αναπαυτικούς καναπέδες των σπιτιών τους και δεν εκμεταλλεύεται στο έπακρο την ευκαιρία να τρίξουν τα δόντια στον Πρωθυπουργό και στα υπόλοιπα τσογλάνια που έρχονται με αφορμή τη ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη με περίσσιο θράσος για να πούνε ακριβώς τα ίδια που λέγαν ένα χρόνο πριν. Βλέποντας αυτά και πολλά άλλα ειλικρινά αναρωτιέμαι πώς στο διάολο γίνεται να δηλώνεις με τόση άνεση “Proud to be Greek” σε social media και όπου αλλού σου δοθεί η ευκαιρία; 
